Aglaonema: landare kamaleonikoa

Aglaonema edertasuna eta zaintza erraza uztartzen dituen landare horietako bat da. Hostoek kolore eta marrazki ugari izan ditzakete, eta edozein espaziori ukitu tropikal eta apaingarria ematen diote. Gainera, landare sendoa da, eta aukera bikaina izan daiteke lorezaintzan hasi berriak direnentzat.

Asiako eskualde tropikaletatik dator, eta barruko landarerik estimatuenetako bat bihurtu da. Argi gutxiko lekuetara nahiko ondo moldatzen da, ez du maiz ureztatu behar eta, oinarrizko zaintza batzuk eskainiz gero, urte askoan eder mantendu daiteke.

Zer da Aglaonema?

Aglaonema Araceae familiako landare-genero bat da, eta Asiako hego-ekialdeko eta inguruko eremu tropikaletako hainbat hamarnaka espezie biltzen ditu.

Belar-landare iraunkorrak dira, itxura trinkokoak. Normalean, zurtoin labur edo tente batzuk garatzen dituzte, eta haietatik sortzen dira hosto bereizgarriak. Espeziearen eta barietatearen arabera, zentimetro gutxi batzuk izan ditzakete edo metro erdi baino gehiagoko altuera ere har dezakete.

Baina, zalantzarik gabe, hostoak dira Aglaonemaren erakargarritasun nagusia. Berde biziak, zilar-berdexkak edo grisaxkak izan daitezke, eta berdea zuriarekin, krema-kolorearekin, horiarekin edo baita arrosa eta gorrixka tonuekin ere konbina dezakete.

Aglaonema commutatum espeziea eta hortik sortutako apaingarri-barietate ugari dira ezagunenetako batzuk.

Jatorria eta habitat naturala

Aglaonemak Asiako hego-ekialdeko eremu tropikal eta subtropikaletatik datoz. Besteak beste, Thailandian, Malaysian, Indonesian eta Filipinetan hazten dira berez.

Naturan, baso tropikaletako oihanpean bizi ohi dira. Horrek asko laguntzen digu haien beharrak ulertzen: argi iragazia, hezetasun nahiko handia eta tenperatura epel eta egonkorrak dituzte gustuko.

Basoetako landarediaren azpian babestuta hazten direnez, ez dute eguzki-argi zuzen eta biziaren beharrik. Are gehiago, eguzki gogorrak hostoak erre ditzake.

Ezaugarri nagusiak

Aglaonemak hainbat ezaugarri ditu, eta horiek azaltzen dute zergatik den hain ezaguna barruko landare apaingarri gisa:

• Hosto handiak eta apaingarriak ditu, normalean obalatuak edo lantza-formakoak.
• Kolore eta marrazki ugari izan ditzake, espeziearen eta barietatearen arabera.
• Itxura trinkoa du, eta oso egokia da barrualdeetarako.
• Poliki edo neurriz hazten da, eta, beraz, ez du etengabe inausteko beharrik.
• Argi ertainera edo gutxira nahiko ondo moldatzen da, batez ere hosto berdeagoak dituzten barietateak.
• Landare iraunkorra da, eta baldintza egokietan hostoak urte osoan mantentzen ditu.
• Etxeko giroetara ondo egokitzen da, betiere muturreko tenperaturak eta gehiegizko ura saihesten badira.

 

Nola zaindu Aglaonema?

Landare honen abantailetako bat da ez duela zaintza konplexurik behar. Hala ere, landare tropikala denez, baldintza egokiak eskaintzen badizkiogu, indartsuago haziko da eta hostoak osasuntsu eta eder mantenduko ditu.

Argia

Aglaonemak argi ugari baina zeharkakoa nahiago du. Argi gutxiko lekuetara ere molda daiteke, eta horregatik da hain ezaguna barruko landare gisa. Hala ere, argi gutxi izateak ez du esan nahi iluntasunean egon behar duenik. Lekua ilunegia bada, motelago haziko da eta hosto marrazkidun edo koloredun barietateek kolorearen intentsitatea gal dezakete.

Hosto berdeagoak dituzten barietateek hobeto jasaten dute argi gutxiago. Hosto barietatuek, berriz, normalean zeharkako argi gehiago behar dute koloreak mantentzeko.

Saihestu eguzki-argi zuzena eta bizia, batez ere eguneko ordu eguzkitsuenetan leiho baten atzean. Hostoetan orbanak eta erredurak eragin ditzake.

Tenperatura

Landare tropikala denez, tenperatura epelak ditu gustuko. Egokiena 18 eta 27 ºC artean edukitzea da, bat-bateko tenperatura-aldaketak eta aire-korronte hotzak saihestuz. Tenperatura baxuek hazkundea asko moteldu dezakete eta hostoak kaltetu.

Neguan, komeni da leiho oso hotzetatik, kanpora ematen duten ateetatik eta aire girotuaren korronteetatik urrun edukitzea.

Ureztatzea

Aglaonema neurriz ureztatu behar da. Landare honekin egiten den akats ohikoenetako bat gehiegi ureztatzea da.

Berriro ureztatu aurretik, substratua nolako hezetasun-mailan dagoen begiratzea komeni da. Gainazaleko geruza lehortu bada, ura eman dezakegu, pixkanaka eta modu uniformean, ontziaren drainatze-zuloetatik ur pixka bat atera arte.

Ondoren, soberako ura ondo drainatzen utzi behar da, eta landarea ez da inoiz ur geldiarekin utzi behar.

Ureztatzeko maiztasuna tenperaturaren, argiaren, lorontziaren tamainaren eta urteko sasoiaren araberakoa izango da. Horregatik, hobe da substratua begiratzea egutegi finko bati jarraitzea baino.

Inguruko hezetasuna

Etxe askotako ohiko hezetasunera molda daitekeen arren, Aglaonemak hezetasun ertaina edo handia eskertzen du.

Giroa oso lehorra bada, batez ere berogailua erabiltzen den hilabeteetan, hostoen puntak marroi bihur daitezke.

Baldintzak hobetzeko, hainbat landare elkarren ondoan jar ditzakegu, hezegailu bat erabili edo lorontzia harri-koskorrez eta urez betetako erretilu baten gainean jar dezakegu. Betiere, lorontziaren behealdeak urarekin zuzenean kontaktuan egon gabe.

Substratua

Substratu arin, aireztatu eta ondo drainatzen duen bat behar du. Materia organikoz aberastutako barruko landareentzako substratu batek balio dezake, baldin eta ura gehiegi gordetzen ez badu. Drainatzea hobetzeko, substratuari aireztapena handitzen duten materialak gehi dakizkioke.

Eta oso garrantzitsua: lorontziak drainatze-zuloak izan behar ditu.

Ongarritzea

Hazkunde-garaian, hosto berdeetarako ongarri orekatua erabil daiteke, betiere fabrikatzailearen jarraibideei jarraituz.

Ez da etengabe ongarritu behar. Ongarri gehiegi erabiltzeak gatzak substratuan pilatzea eragin dezake, eta horrek sustraiak kaltetu ditzake.

Hazkundea motelagoa den hilabeteetan, batez ere argia eta tenperatura baxuak badira, komeni da ongarritzea gutxitzea edo etetea.

Aldatzea

Aglaonemak ez du maiz lorontzia aldatu beharrik. Sustraiek ontziaren zati handi bat bete dutenean edo substratua hondatu denean alda dezakegu.

Egokiena aurrekoa baino pixka bat handiagoa den lorontzi batera aldatzea da. Lorontzia handiegia bada, hezetasun gehiegi gorde dezake sustraien inguruan eta usteltzeko arazoak eragin.

Udaberria izaten da lan hori egiteko garairik egokiena.

Inausketa eta mantentze-lanak

Aglaonemaren mantentze-lanak errazak dira. Nahikoa da hosto horiak, lehorrak edo hondatuak kentzea, guraize garbiak erabiliz.

Noizean behin hostoetan pilatzen den hautsa ere kentzea komeni da. Itxura hobetzeaz gain, landarearen egoera hobeto ikusteko eta izurrite posibleak garaiz antzemateko aukera emango digu.

Ez da inausketa handirik behar landareari forma mantentzeko. Hala ere, nahi izanez gero, gehiegi luzatu edo hondatu den zurtoinen bat ken dezakegu.

Landare egokia da hasiberrientzat?

Bai. Aglaonema aukera ona izan daiteke barruko landare nahiko erraz baten bila dabiltzanentzat.

Argi-maila desberdinetara moldatzeko duen gaitasunak, neurrizko hazkundeak eta noizbehinkako zaintza-akats txikiak jasateko duen gaitasunak beste landare tropikal askok baino barkaberago egiten dute.

Hala ere, badago kontuan hartu beharreko arau garrantzitsu bat: errazago berreskuratuko da ur pixka bat falta izan zaion Aglaonema bat, sustraiak etengabe urez beteta egon den bat baino.

Horregatik, drainatze ona eta ureztatze neurritsua ezinbestekoak dira.

Urte osoan gozatzeko landare tropikala

Dotorea, sendoa eta forma eta kolore askotarikoa izanik, Aglaonemak toki berezia du barruko landareen artean.

Bere jatorri tropikalak baldintza jakin batzuk eskatzen ditu: tenperatura epelak, zeharkako argia, inguruko hezetasun egokia eta ura ondo drainatzen duen substratua. Horrez gain, gehiegizko ureztatzea saihestu eta hostoak eguzki-argi zuzenetik babesten baditugu, urte askotan landare osasuntsu eta apaingarriaz gozatzeko aukera izango dugu.

Eta, agian, horixe da bere xarmarik handiena: Aglaonemak erakusten digu ez dela beharrezkoa lorategi handia izatea, ezta lorezaintzan aditua izatea ere, gure barruko espazioak biziz eta kolorez betetzeko.

 

Itzuli